เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 157 ความสัมพันธ์ที่คืบหน้าไปอย่างแปลกประหลาด
หลังจากอาจารย์คาคาชิจากไปได้ไม่นาน ฉันก็ค่อย ๆ วางซาสึเกะลงอย่างระมัดระวัง แล้วเดินไปเก็บเสื้อผ้าของเขากลับมา
พอหน่วยพยาบาลหามเปลพยาบาลเข้ามา ฉันก็ช่วยสวมเสื้อตัวบนให้ซาสึเกะเสร็จเรียบร้อยแล้ว
หน่วยพยาบาลยกตัวซาสึเกะขึ้นบนเปล ฉันจึงเดินตามพวกเขาออกจากหอคอยไปด้วยกัน
ในป่ามรณะดูเหมือนจะมีการเปิดเส้นทางที่ปลอดภัยขึ้นมาแล้วสายหนึ่ง ไม่หลงเหลือบรรยากาศที่เต็มไปด้วยอันตรายรอบด้านเหมือนตอนสอบก่อนหน้านี้เลยสักนิด
พอมาถึงโรงพยาบาล ซาสึเกะก็ถูกส่งตัวเข้าไปในห้องพักผู้ป่วยเดี่ยว พี่สาวพยาบาลถามฉันว่าบาดเจ็บตรงไหนบ้างไหม ฉันจึงเอามือคลำตรงใต้ชายโครงไปตามสัญชาตญาณ ทว่ากลับไม่รู้สึกเจ็บปวดอะไรแล้ว
แม้จะเข้ารับการตรวจดูเพื่อความแน่ใจ แต่ผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่าไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย
หรือว่าตอนนั้นจริง ๆ แล้วซาสึเกะยังออมแรงเอาไว้? หรือไม่ก็... ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฉันคิดไปเองหรือเปล่า ตั้งแต่ที่ฉันกัดนารูโตะไปครั้งนั้น เรี่ยวแรงและพลังงานของฉันก็ดูเหมือนจะเปี่ยมล้นยิ่งกว่าเมื่อก่อน ความเหนื่อยล้าและบาดแผลก็ฟื้นตัวได้เร็วยิ่งขึ้นด้วย
เมื่อเห็นว่าฉันเตรียมจะอยู่เฝ้าไข้ พี่สาวพยาบาลก็ช่วยเสริมเตียงเดี่ยวขนาดเล็กไว้ข้าง ๆ ให้อีกเตียง