กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 156 โยนก้อนอิฐล่อหยก วางหมากเป็นเบี้ย
ลูเซียนนิ่งเงียบอยู่กับที่ครู่หนึ่ง สุดท้ายเขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา นิ้วมือเคาะลงบนโต๊ะเบา ๆ ทีหนึ่ง
“ได้ แหล่งข่าวของเธอฉันจะไม่สืบสาวเอาความชั่วคราวแล้วกัน… จริงสิ ประเทศหัวกั๋วของพวกเธอมีคำพูดว่าอะไรนะ? ‘ยืมดาบสังหารคน’ ไม่ต้องลงมือเอง ป่าฝนก็ช่วยเธอกรองทิ้งไปได้ครึ่งหนึ่งแล้ว”
“นี่ก็เป็นผลลัพธ์ที่นายต้องการเหมือนกัน แต่ฉันไม่ได้ช่วยนาย ฉันแค่ทำให้คนของฉันสูญเสียน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้”
เขาเอียงศีรษะมองออกไปนอกหน้าต่าง ดูเรือนยอดไม้ในป่าฝนที่กำลังมืดลง “ยุงในพื้นที่แถบนั้นพวกเราก็ไม่ได้เป็นคนเลี้ยงไว้เสียหน่อย”