เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 157 ถือของดี มุ่งหน้าสู่เขตไร้ผู้คน
“ไม่ใช่แค่ก้อนหิน หินก้อนนี้มีโทเท็มอยู่ด้วย ดูเหมือนของจากโบราณสถาน” ทหารลาดตระเวนคนแรกเก็บกล้องส่องทางไกลยัดลงกระเป๋าเป้
“ดูสิ ตอนพวกมันกลับมาผ่านทางช่วงเนินหินเขียว ตั้งใจเดินบนพื้นที่โล่งแจ้งโดยไม่ยอมอ้อม นายคิดดู ถ้าเอาของที่ไม่อยากให้ใครเห็นติดตัวมาจริง จะเดินผ่านพื้นที่โล่งแจ้งเรอะ?”
คนข้าง ๆ ไม่ได้ตอบคำ
หน่วยลาดตระเวนไม่ได้ขยับเข้าไปใกล้กว่าเดิม พวกเขานั่งยอง ๆ หลังพุ่มไม้สังเกตการณ์ต่ออีกราวสิบนาที จากนั้นจึงถอนตัวกลับไปตามเส้นทางเดิม
พวกเขาต้องส่งข้อมูลสิ่งที่พบเห็นกลับไปยังกองบัญชาการก่อนฟ้าจะมืด
สองชั่วโมงกว่าให้หลัง แสงไฟในเต็นท์บัญชาการของกองทัพธงดำก็สว่างขึ้น
บนโต๊ะกางแผนที่ไว้หลายฉบับ และมีบันทึกสรุปสั้น ๆ ที่เขียนด้วยลายมือหนึ่งแผ่น
บันทึกมีความยาวไม่มาก มีเพียงไม่กี่บรรทัด เนื้อหากระชับรวบรัด ได้แก่ เวลา สถานที่ จำนวนคน รูปร่างลักษณะของสิ่งของที่ถือในมือ