ตอนที่ 155 หนึ่งแสนคนถูกป่าฝนคัดกรอง

ตอนที่ 155 หนึ่งแสนคนถูกป่าฝนคัดกรอง

ไฟในห้องบัญชาการยังเปิดสว่าง หมอกยามเช้านอกหน้าต่างกำลังลอยขึ้นมาจากพื้นดินของซอยหลัก สีขาวปนเทาลอยเรี่ยพื้นดินโคลนอย่างเชื่องช้า ราวกับแม่น้ำสายหนึ่งที่กำลังละลาย

ตอนที่พันตรีเสิ่นผลักประตูเข้ามา จี้สวินกำลังใช้กริชเหลากิ่งไม้อยู่

คมกริชแนบไปตามเปลือกไม้ ม้วนบาง ๆ หลุดออกมา แผ่นแล้วแผ่นเล่าร่วงลงระหว่างหน้ากระดาษแผนที่ที่กางแผ่ไว้บนโต๊ะ

พันตรีเสิ่นวางข้อมูลปึกหนึ่งลงข้างแผนที่ มุมกระดาษกดทับเศษเปลือกไม้ม้วนนั้นที่จี้สวินเพิ่งเหลาลงมา

เธอไม่ได้พูดอะไร พลางหมุนภาพถ่ายดาวเทียมใบบนสุดเปลี่ยนทิศทาง ให้หันตรงไปทางจี้สวิน

นั่นคือภาพถ่ายมุมสูงความละเอียดสูงใบหนึ่ง

มุมซ้ายล่างของภาพยังมองเห็นรอยล้อรถสีเขียวจาง ๆ อยู่สองสามรอย ทว่ายิ่งมุ่งหน้าเข้าสู่ใจกลาง พื้นดินก็ยิ่งเละเทะ ราวกับถูกกีบเท้าที่ไม่เป็นไปตามกฎระเบียบบางอย่างเหยียบย่ำซ้ำไปซ้ำมา