ตอนที่ 84 โรงงานผลิตชีวเภสัชภัณฑ์ร้าง คนออกนอกประเทศไปแล้ว

ตอนที่ 84 โรงงานผลิตชีวเภสัชภัณฑ์ร้าง คนออกนอกประเทศไปแล้ว

ชานเมืองด้านตะวันออกของเป่ยเฉิง

เค้าโครงของโรงงานผลิตชีวเภสัชภัณฑ์ร้างปรากฏขึ้นมาจากม่านหมอกยามเช้า ผนังคอนกรีตภายนอกเป็นสีเทามอมแมม หน้าต่างแตกหมดทุกบาน บนกรอบประตูมีโซ่เหล็กขึ้นสนิมครึ่งท่อนแขวนอยู่

บริเวณรอบนอกของเขตโรงงานเป็นตาข่ายลวดเหล็กที่พังทลายไปเกินครึ่ง บนช่องตาข่ายมีถุงพลาสติกที่ถูกลมพัดจนขาดวิ่นแขวนอยู่หลายใบ ดูราวกับธวัชที่สีซีดจาง

บนพื้นซีเมนต์ตรงทางเข้ามีรอยล้อรถใหม่ ๆ อยู่สองสามรอย บดทับเศษแก้วแตก ร่องรอยทอดยาวลึกเข้าไปในเขตโรงงาน

จี้สวินจอดรถไว้นอกตาข่ายลวดเหล็ก เธอดับเครื่องยนต์ แต่ไม่ได้ลงจากรถทันที

เธอจ้องมองรอยล้อรถเหล่านั้นอยู่ครู่หนึ่ง ดอกยางลึกมาก เป็นรถออฟโรดขนาดใหญ่ น้ำหนักบรรทุกไม่เบาเลย