กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 83 คนพวกนั้นแตะต้องเส้นตายของเธอ
จี้เจิ้นซานนั่งอยู่แถวที่สอง ลูกประคำพันอยู่บนข้อมือโดยไม่ได้นับลูก เขาไม่ได้มองบนอัฒจันทร์ หากแต่จ้องมองมือคู่นั้นที่เต็มไปด้วยกระเนื้อคนชราบนหัวเข่าตนเอง
ตอนที่นายพลเฒ่าพูดคำว่า “ภารกิจทหารฉุกเฉิน” นิ้วมือของเขาขยับเล็กน้อย แล้วกดลูกประคำเอาไว้
เขาใช้ชีวิตอยู่ในเมืองนี้มาสี่สิบกว่าปี อยู่ที่กรมเสนาธิการชายแดนเหนือมาหลายสิบปี ได้ยินคำสี่คำที่ว่า “ภารกิจทหารฉุกเฉิน” มานับครั้งไม่ถ้วน
เบื้องหลังคำสี่คำนี้ในทุก ๆ ครั้ง ล้วนมีคนไม่ได้กลับมา
ฟู่เจิ้งหรูที่อยู่ด้านข้างเอียงศีรษะมองเขาแวบหนึ่ง ตาแก่ทั้งสองสบตากันไม่ถึงหนึ่งวินาที ฟู่เจิ้งหรูไม่ได้พูดอะไร ดึงสายตากลับไป แล้วมองดูบนเวทีต่อไป