เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 67 ตรอกทางกลับบ้าน จุดแสงไฟเพื่อเธอ
ชายชราคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ระเบียงทางเดินที่สุดได้ยินเข้า เขาผมขาวโพลนเต็มศีรษะ สวมชุดเครื่องแบบทหารเก่าที่ซักจนซีดขาว ตรงหน้าอกติดเหรียญตราเกียรติยศที่สีจางลงไปหลายเหรียญ เป็นทหารผ่านศึกที่ปลดประจำการมานานหลายปี
เขาชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เงยหน้าหัวเราะออกมา หัวเราะจนริ้วรอยทั่วใบหน้าย่นมารวมกัน ก่อนหันไปพูดกับคนข้าง ๆ :
“เธอบอกให้ฉันกลับไป ท่านนายพลบอกให้ฉันกลับไปกินข้าว… เธอเพิ่งกลับมา สิ่งแรกที่เป็นห่วงคือพวกเราจะหนาวไหม จะหิวหรือเปล่า”
เขาพูดจบก็หันกลับไปอีกครั้ง โบกมือให้จี้สวินอย่างแรง ราวกับคุณตาข้างบ้านที่เห็นลูกสาวตัวเองเลิกเรียนกลับมาตรงปากตรอก
ในกลุ่มคนเริ่มมีคนออกมาช่วยดูแลความเป็นระเบียบเรียบร้อยโดยพร้อมเพรียงกัน