กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 66 วายุพัดทั่วเมืองต้อนรับผู้กลับมา
อันเซี่ยนซุกหน้าลึกเข้าไปในซอกคอของเธออีกหนึ่งชุ่น พลางเอ่ยเสียงอู้อี้ “ศึกเมื่อหนึ่งปีก่อน ตอนผมถูกหามลงมาขายังอยู่เลยครับ แต่ต่อมาติดเชื้อ ก็เลยรักษาไว้ไม่ได้”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ราวกับกำลังเล่าเรื่องของคนอื่น
“ผมคิดว่า เสียขาไปหนึ่งข้างแลกกับชีวิตหนึ่งชีวิต มันคุ้มแล้ว… ยังไงพี่ก็เคยสอนผมคิดบัญชีนี่ครับ”
เขาพูดพลางผละใบหน้าออกจากไหล่ของเธอ ใช้แขนเสื้อชุดผู้ป่วยปาดน้ำตาอย่างส่ง ๆ น้ำเสียงเริ่มเจือความทะเล้นกะล่อนเหมือนเมื่อวันวาน
“ไม่เป็นไรครับ ใส่ขาเทียมแล้ว เดินได้ แค่ดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ หมอบอกว่าฝึกอีกไม่กี่เดือนก็วิ่งได้แล้ว”
จี้สวินก้มมองขากางเกงข้างซ้ายที่พับขึ้นของเขา “เอาขาเทียมมาให้ฉันดูหน่อย”