กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 68 งานเลี้ยงในครอบครัวที่มาช้าไปหกปี
จี้เสี่ยวอวี่กลั้นไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เธอเป็นคนที่เก็บความรู้สึกไม่เป็นที่สุดในบรรดาทุกคน อดกลั้นมาตั้งแต่ช่วงบ่าย อดกลั้นจนถึงเมื่อครู่เธอยังคงบอกกับตัวเองในใจว่าอย่าร้องไห้ อย่าร้องไห้
แต่เมื่อได้เห็นพี่สาวลูกพี่ลูกน้องของเธอยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น เหมือนกับตอนที่ยืนอยู่บนหอส่งสัญญาณไฟในไลฟ์สดแล้วพูดว่า “ไม่มีทางได้กลับไปแม้แต่คนเดียว” ไม่มีผิดเพรียบ ทั้งผอมทั้งเหนื่อยล้า
ในหัวของเธอส่งเสียงดังหึ่งขึ้นมา ไม่หลงเหลือความทรงจำใด ๆ อีก แหวกฝูงชนพุ่งออกไปโผเข้าสู่อ้อมอกของจี้สวิน สองแขนโอบรัดเอวของเธอไว้แน่น ใบหน้าซุกอยู่ตรงซอกคอแล้วปล่อยโฮออกมา
เธอร้องไห้จนพูดไม่เป็นคำ น้ำเสียงแหบพร่าแตกพร่าไปหมด
“พี่... พี่กลับมาแล้ว ฉันนึกว่าพี่จะไม่ได้กลับมาแล้ว ฮือ ๆ... ฉันเห็นโดรนพุ่งเข้ามาพี่ยังดื่มชาอยู่เลย ฉันแทบจะถูกพี่ทำให้ตกใจตายอยู่แล้ว...”