ตอนที่ 65 พลทหารคนสุดท้ายบนรถเข็น

ตอนที่ 65 พลทหารคนสุดท้ายบนรถเข็น

ณ บ้านเก่าตระกูลฟู่ คุณชายใหญ่ฟู่พุ่งพรวดลงมาจากห้องนอนชั้นสอง รองเท้าแตะหลุดหายไปข้างหนึ่งก็ไม่คิดจะเก็บ เขาวิ่งชูโทรศัพท์มือถือตรงดิ่งไปยังหน้าห้องหนังสือของฟู่เจิ้งหรู จนเกือบจะชนเข้ากับกรอบประตู

ฟู่เจิ้งหรูกำลังคัดลายมือ พู่กันชะงักค้างอยู่เหนือกระดาษเซวียน แต่เสียงตะโกนลั่นทำให้ปลายพู่กันเอียงวูบ หมึกซึมแผ่ออกเป็นวงเล็ก ๆ บนผืนกระดาษ

เขายังไม่ทันได้ดุหลานชาย สายตาก็เหลือบไปเห็นหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่คุณชายใหญ่ฟู่ชูขึ้นมาเสียก่อน นั่นคือคำว่า “พลตรี”

ฟู่เจิ้งหรูจ้องมองคำคำนั้นอยู่นานมากจึงค่อยวางพู่กันลง เขาถอดแว่นสายตายาวออก ใช้ผ้าค่อย ๆ เช็ดเลนส์แว่น พลางมีรอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปาก

ในขณะที่ทั่วทั้งเมืองกำลังถกเถียงเรื่องยศพลตรีอยู่นั้น ข้อความหนึ่งก็ไต่อันดับขึ้นมาที่ท้ายตารางคำค้นหายอดนิยมอย่างเงียบเชียบ