เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 199 เจ้ากัดข้า ข้าก็กัดเจ้า
ฟ้าดินมืดมิด ไม่รู้ว่าตนอยู่ที่แห่งใด พลังอันบ้าคลั่งฉีกกระชากเข้าใส่ตนไม่หยุดหย่อน ฟางสิงไม่รู้เลยว่าตนมาถึงที่ใด และได้ปล่อยมือจากเย่กูอินภายใต้พลังอันบ้าคลั่งนี้ไปนานแล้ว รู้สึกเพียงศีรษะหมุนคว้างจนแยกทิศทางไม่ออก
ร่างกายดูเหมือนจะล่องลอยเคว้งคว้างและร่วงหล่นลงไปเบื้องล่าง ต่อให้ใช้แรงทั้งหมดที่มีเพื่อจะใช้วิชาทะยานปราณก็ไม่อาจทำได้
“แปะ…”
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด ในที่สุดร่างกายของฟางสิงก็สั่นสะท้าน สัมผัสได้ถึงพื้นดิน แม้แรงตกกระทบจะรุนแรงมาก แต่เขากลับไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ ร่างกายดูเหมือนจะตกลงบนร่างที่นุ่มนิ่มร่างหนึ่ง ทั้งยังได้ยินเสียงครางแผ่วเบาของสตรีดังขึ้น
แม้จะยังรู้สึกมึนงงศีรษะ แต่ฟางสิงรู้ดีว่าที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่ดีนัก เขาจึงกัดปลายลิ้นตนเองเพื่อบังคับให้ตนเองตื่นตัว แล้วกวาดสายตามองสภาพแวดล้อมโดยรอบทันที