ตอนที่ 200 หลอมกลั่นเมล็ดบัวโลหิต

ตอนที่ 200 หลอมกลั่นเมล็ดบัวโลหิต

“หึหึ ยัยผู้หญิงปากเสีย ในสถานที่ที่เต็มไปด้วยอาคมเช่นนี้ ข้าจะค่อย ๆ เล่นเป็นเพื่อนเจ้าเอง!”

เขาหลบหนีไปไกลจนไม่รู้ว่าไกลเท่าใดแล้ว สรุปคือแม้แต่เสียงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งของนางเย่กูอินก็ไม่ได้ยินอีก ฟางสิงจึงหาที่นั่งลงแล้วหอบหายใจฟืดฟาด

ตอนที่เขาอยู่บนหุบเหวนรกทมิฬนั้น ก็เพราะไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว อีกทั้งนึกถึงที่อีกาทองคำบอกว่าภายในหุบเหวนรกทมิฬนี้มีอาคมหนาแน่น เป็นสถานที่อันตรายอย่างแท้จริง เขาจึงเสี่ยงดวงครั้งหนึ่ง พยายามสุดชีวิตลากเย่กูอินลงมาด้วยกันเพื่อเผชิญกับสถานที่อันตรายนี้

การกระทำนี้แม้จะเสี่ยง แต่ก็มีเหตุผลของเขาเอง

ประการแรก หากตอนนั้นปล่อยให้เย่กูอินฝ่ามหาค่ายกลออกไปได้ เขาและอีกาทองคำเกรงว่าจะไม่มีใครหนีรอดไปได้เลย พิณสะท้านหงส์ของนางนั้นร้ายกาจเกินไป อีกทั้งหญิงบ้าผู้นี้ยังตั้งใจแน่วแน่ว่าจะสังหารเขาให้ได้ คิดจะยอมจำนนก็ไม่มีโอกาส และหลังจากที่เขาอุ้มหญิงผู้นี้ดิ่งลงมายังหุบเหวนรกทมิฬแล้ว เขากลับสามารถอาศัยอาคมเบื้องล่างนี้เพื่อถ่วงเวลานางได้