กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 198 ยืมมหาค่ายกล กดขี่โฉมงาม
อีกาทองคำหนึ่งตัวที่บินด้วยความเร็วสูง กับอาวุธเวทเหินระดับสูงสุดอีกหนึ่งชิ้น ผู้บำเพ็ญระดับเคลื่อนวิญญาณทั้งสองนี้กลับมีความเร็วที่เหนือกว่าระดับสร้างฐานทั่วไป
ท่ามกลางท้องฟ้าแจ่มใส เพียงชั่วพริบตาเดียวก็มีแสงสีทองสายหนึ่งบินผ่านไป จากนั้นไม่ถึงสามลมหายใจ ก็มีแสงสีเงินสายหนึ่งไล่ตามผ่านไป
ปัดเป่ากลุ่มเมฆบนท้องฟ้าให้กระจายออก ทิ้งร่องรอยแสงเอาไว้ สะท้อนกับแสงยามเช้า ดูมีความงดงามอยู่ไม่น้อย
เพียงแต่เสียงด่าทอที่ดังมาจากบนฟ้าเป็นระยะ กลับทำให้ทิวทัศน์ที่งดงามน่าเศร้านี้ลดทอนความน่ามองลงไปไม่น้อย
“ท่านปู่ของเจ้าเถอะ แม่สาวขายาว ข้าไม่ใช่สามีของเจ้าเสียหน่อย เจ้าจะไล่ตามข้าไม่เลิกราไปทำไมกัน?”
“ไอ้เด็กเหลือขอ ตายเสียเถอะ มีความกล้าก็หันกลับมาสู้กันสักตั้ง อย่าได้ใช้เล่ห์เหลี่ยมต่ำช้าพวกนี้…”
“เจ้ามีความกล้าจริงก็โยนฉินเหยาหยกทิ้งไปสิ ข้าจะอยู่สู้กับเจ้าเอง!”
“ฉินนี้เป็นสมบัติเวทที่อาจารย์มอบให้ข้า ข้าบำเพ็ญเพียรมาตั้งแต่เยาว์วัย พลังส่วนใหญ่ล้วนอยู่ที่ฉิน เหตุใดข้าจึงต้องไม่ใช้?”
“อาศัยสมบัติเวทมารังแกคนอื่น นับเป็นความสามารถอันใดกัน?”