ตอนที่ 46 รางวัลจากราชโองการ

ตอนที่ 46 รางวัลจากราชโองการ

ในขณะที่ผู้อาวุโสอาภรณ์ครามเอ่ยถามประโยคนี้ออกมา ผู้อาวุโสอีกสองท่านก็หันสายตามามองด้วยเช่นกัน แววตาเต็มไปด้วยความห่วงใย เห็นได้ชัดว่าสำหรับพวกเขาแล้ว การนำแกนอสูรของอสรพิษคางคกเหี่ยวออกมาได้หรือไม่ คือมาตรฐานในการตัดสินว่าภารกิจปราบอสูรครั้งหนึ่งสำเร็จหรือไม่! ต่อให้ผู้ที่รับราชโองการไปในตอนแรกไม่ใช่ฟางสิง แต่ตราบใดที่นำแกนอสูรของอสรพิษคางคกเหี่ยวกลับมาได้ พวกเขาก็จะถือว่าภารกิจครั้งนี้สำเร็จ

“ศิษย์… ตอนนั้นหาอยู่เป็นเวลานานแต่ไม่พบ จึงได้เพียงขาคางคกข้างนี้กลับมา…”

ฟางสิงหยิบขาคางคกที่สะพายอยู่ด้านหลังออกมาวางไว้ตรงหน้าผู้อาวุโสทั้งสามท่าน จงใจทำให้พวกเขาขยะแขยง

ผู้อาวุโสทั้งสามรีบปิดจมูกทันที ผู้อาวุโสเคราสั้นโบกมืออย่างรังเกียจแล้วกล่าวว่า “เฮ้อ เจ้าช่างไร้น้ำยาเสียจริง ความกล้าหาญก็น้อยนิด ผ่านไปตั้งหนึ่งคืนเต็ม ๆ ถึงค่อยกลับไปตรวจสอบ ไม่รู้ว่าจะมีสัตว์อสูรกี่ตัวที่ถูกกลิ่นโลหิตปราณของอสรพิษคางคกเหี่ยวล่อไปบ้าง แกนอสูรนั้นเป็นสิ่งที่เปี่ยมไปด้วยปราณอสูรเข้มข้นที่สุด แล้วจะเหลือรอดมาได้อย่างไร? ขาอสูรคางคกเพียงข้างเดียวจะใช้เป็นหลักฐานอะไรได้?”