กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 47 บีบบังคับด้วยอำนาจและล่อลวงด้วยผลประโยชน์
“ข้าก็นึกสงสัยอยู่ว่าเหตุใดจึงมีเรื่องดีเช่นนี้ตกลงมาใส่หัวข้า ที่แท้ข้าก็เป็นเพียงคนส่งของนี่เอง…”
ฟางสิงคาดเดาได้แล้วว่าจะเกิดเรื่องใดขึ้น ในใจแค้นเคืองจนฟันแทบขบกัน แต่ภายนอกกลับไม่แสดงร่องรอยใดออกมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นเดินตามเสวียนจ้าวออกไปจากประตู
หลังจากพวกเขาออกไปแล้ว ผู้อาวุโสชุดเขียวผู้นั้นก็ถอนหายใจออกมา ยิ้มขมขื่นไม่หยุด คิดในใจว่าตนเองเพื่อหลานชายคนนี้ก็ทุ่มเทเต็มที่แล้ว สิ้นเปลืองน้ำลายไปมากมายเพียงเพื่อเกลี้ยกล่อมให้ผู้ดูแลอีกสองคนนับภารกิจครั้งนี้ว่าสำเร็จ
เขาจะมีจิตเมตตามากมายถึงเพียงนั้นได้อย่างไร ที่รู้สึกว่าฟางสิงน่าสงสารจึงยอมทำลายกฎนับว่าภารกิจของเขาสำเร็จ?
ส่วนเรื่องอื่น ๆ ที่อ้างว่าเพื่อกระตุ้นความฮึกเหิมของศิษย์นิกายเต๋าและอื่น ๆ นั้น ล้วนเป็นเพียงคำพูดไร้สาระทั้งสิ้น