ตอนที่ 45 หยดน้ำไม่รั่วไหล

ตอนที่ 45 หยดน้ำไม่รั่วไหล

ศิษย์เฝ้าประตูสองสามคนรีบเข้ามาสอบถามความจริง ฟางสิงจึงชูป้ายไม้เล็ก ๆ ในมือขึ้นแล้วร้องไห้โฮ “ข้าคือศิษย์ฝ่ายนอกฟางสิง เมื่อครึ่งเดือนก่อนข้ากับศิษย์พี่โหวชิงและคนอื่น ๆ ได้รับราชโองการภารกิจให้ไปยังภูเขาหมอกพิษอสูรเพื่อสังหารอสูรคางคกเหี่ยว ผลปรากฏว่า… ช่างน่าอนาถนัก ศิษย์พี่ทั้งหลายต่างตายกันหมด เหลือข้าเพียงผู้เดียวที่หนีตายออกมาจากภูเขาหมอกพิษอสูรอย่างหวาดกลัว จนกระทั่งรอดชีวิตกลับมาได้…”

“ศิษย์พี่โหวตายแล้วหรือ?”

ศิษย์เฝ้าประตูเหล่านี้ล้วนเป็นคนฝ่ายนอก ทั้งยังเคยได้ยินชื่อเสียงของโหวชิงมาก่อน จึงตกใจยิ่งนัก

คนกลุ่มนั้นรีบแบ่งคนหนึ่งให้เข้าไปในภูเขาเพื่อรายงานต่อผู้อาวุโสโถงบัญชยันต์ ส่วนคนอื่น ๆ ก็พยุงฟางสิงเข้าไปข้างใน หนึ่งในนั้นขมวดคิ้วมองขาอสูรคางคกบนหลังเขา คิดจะโยนทิ้งให้ แต่ฟางสิงกลับไม่ยอม ร้องโวยวายว่า “อย่าแตะต้องขาของข้า ตลอดทางมานี้ข้าก็กินเจ้าสิ่งนี้ประทังชีวิตกลับมา… นี่เป็นหลักฐานว่าพวกเราได้สังหารอสูรไปแล้ว ใครก็ห้ามแตะต้อง…”