กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 นั่งกินแตงอยู่ตรงนี้ได้เลยหรือ?
รุ่งสางของวันถัดมา ท้องฟ้าด้านนอกยังคงมืดสนิท
ทิงเสวี่ยถือตะเกียงเดินเข้ามาจากด้านนอก นางจุดเทียนบนเชิงเทียนในห้องอย่างเบามือก่อนเป็นอันดับแรก
รอจนกระทั่งทั่วทั้งห้องสว่างไสวขึ้นมาแล้ว จึงค่อยเดินช้าๆ ไปที่ข้างเตียงของอวิ๋นซู แล้วเอ่ยเรียกเสียงเบา
“องค์หญิง องค์หญิงควรตื่นได้แล้วเจ้าค่ะ วันนี้ท่านยังต้องไปซ่างซูฟางนะเจ้าคะ!”
“...ขอนอนต่ออีกหน่อย”
ความฝันอันแสนหวานถูกคนรบกวน อวิ๋นซูกอดผ้าห่มพลิกตัวไปอีกทาง
ยุคโบราณไม่มีชีวิตกลางคืนที่น่าตื่นตาตื่นใจมากมายนัก ผู้คนส่วนใหญ่มักจะเข้านอนเร็ว การดับไฟเข้านอนตั้งแต่หนึ่งถึงสองทุ่มถือเป็นเรื่องปกติธรรมดา
แต่อวิ๋นซูไม่ชินเอาเสียเลย