กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 เจ้านี่คือพระเอกในหนังสือต้นฉบับงั้นหรือ??
“นี่คือชานม”
อวิ๋นซูดันถ้วยกระเบื้องใบเล็กใบหนึ่งไปตรงหน้าเฉินอีอี
“เจ้าลองชิมดูสิ?”
“ขอบพระทัยองค์หญิง!”
เด็กหญิงตัวน้อยผิวพรรณผุดผ่องดั่งหยกสลักช่างไร้เดียงสาน่ารัก นางประคองถ้วยด้วยสองมืออย่างระมัดระวังแล้วจิบชิมไปคำหนึ่ง ริมฝีปากพลันเปื้อนคราบชานมจางๆ เป็นวงทันที
ทว่าตัวนางเองกลับไม่รู้สึกตัวแม้แต่น้อย
ดวงตากลมโตที่ใสซื่อบริสุทธิ์คู่หนึ่งพลันเบิกกว้างเป็นประกาย ลักยิ้มเล็กๆ สองข้างผลิบานดั่งดอกไม้พร้อมกับริมฝีปากที่ยกโค้งขึ้นของนาง
เฉินอีอีกอดถ้วยในมือแน่นโดยสัญชาตญาณ ราวกับกำลังกอดของวิเศษล้ำค่าหาใดเปรียบ นางร้องว้าวออกมาด้วยสีหน้าประหลาดใจระคนยินดี
“นี่มันอร่อยเกินไปแล้ว!”