กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 ชานม
เดินคอตกออกมาจากห้องทรงพระอักษร อวิ๋นซูแววตาเหม่อลอยไร้ประกาย
ท่าทางราวกับคนสิ้นหวังในชีวิตนั้น ทำเอาทิงเสวี่ยที่รออยู่ด้านนอกตกใจจนแทบเข่าทรุด คุกเข่าลงไปกองกับพื้น!
“องค์หญิง ท่านเป็นอันใดไปเพคะ”
“ไม่เป็นไร”
อวิ๋นซูโบกมืออย่างอ่อนแรง ราวกับปลาเค็มที่สูญเสียความใฝ่ฝันไปเสียแล้ว
“ก็แค่เสด็จพ่อให้ข้ากลับไปเรียนที่ซ่างซูฟางตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป”
“ก่อนหน้านี้ไม่นานพระองค์เพิ่งจะ...”
ทิงเสวี่ยได้ยินข่าวนี้ ในใจก็บังเกิดความประหลาดใจวูบหนึ่ง จึงเอ่ยถามออกไปตามสัญชาตญาณ
ทว่าเมื่อสายตาสัมผัสได้ถึงแววตาที่จ้องเขม็งของผู้เป็นนาย นางก็ก้มหน้าลงอย่างเก้อเขิน