บทที่ 229 ไม่สมควรจริง ๆ ไม่สมควรเลย

บทที่ 229 ไม่สมควรจริง ๆ ไม่สมควรเลย

พอทุกคนเห็นหวังลี่เหยี่ยน ก็พากันทักทายเขา

เสี่ยวฝู่โถวลงจากรถ อุ้มเจวี๋ยโถววิ่งไปหาหวังลี่เหยี่ยน แต่เมื่อเหลือระยะห่างจากหวังลี่เหยี่ยนสามสี่ฉื่อ เสี่ยวฝู่โถวก็หยุด เพราะสีหน้าของท่านพ่อกับพี่ชายที่ยืนข้างท่านพ่อไม่ดีทั้งคู่

ระยะห่างเท่านี้ทั้งสุภาพและยังหนีได้ “ท่านพ่อ ทำไมท่านมาอยู่ที่นี่? พี่ชายคนนี้เป็นใคร? มาเล่นกับพวกเราหรือ?”

เด็กชาย “ฮึ! ข้าไม่เล่นกับเจ้าเสียหน่อย! หมาของเจ้าน่าเกลียดจริง ๆ!” เสด็จพ่อถึงกับไม่ให้เขาพาขันทีสักคนไปด้วย

เจวี๋ยโถวเหลือบมองเด็กชาย เจ้าไม่มีมารยาทเลย นี่เรียกว่าปลอมตัวต่างหาก เจ้าไม่เห็นหรือว่าสุนัขตัวน้อยหน้าตาดี ๆ พวกนั้นถูกคนลูบคลำทุกวัน? บางตัวถูกลูบจนขนร่วงหมดแล้ว