กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 230 ข้านี่อัดอั้นไฟโทสะเต็มอกเลยนะ
หลี่จินฮวาไปหาม้านั่งในโถงใหญ่ แล้วยกไปนั่งข้างเจียงผิงอัน
เจียงผิงอัน “……” สวรรค์เอ๋ย! อยากโวยวายก็ยังโวยวายไม่ออก!
หลี่จินฮวามองเจียงผิงอันแล้วยิ้มกล่าว “โวยวายสิ ไฉนไม่โวยวายแล้วเล่า? เมื่อครู่เจ้าร้องได้ไพเราะดีออก”
เจียงผิงอันหดหู่ใจ ลุกขึ้นจากพื้น “หลานสะใภ้ใหญ่ ข้าไปล่วงเกินเจ้าเรื่องใดกันแน่? อย่างน้อยเจ้าก็ให้ข้าตายอย่างเข้าใจหน่อยได้หรือไม่?”
“เจ้าไม่ได้ล่วงเกินข้า”
“……” ถ้าอย่างนั้นเจ้าจะกัดข้าไม่ปล่อยราวกับหมาบ้าทำไม?
“ข้าแค่ไม่ชอบขี้หน้าเจ้า”
“……” ข้าก็ไม่ชอบขี้หน้าเจ้าเหมือนกัน ทำไมเล่า? อย่างน้อยก็ต้องมีเหตุผลบ้างสิ?”