เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 216 หลินลั่วชิง แชมป์อวดลูก
ตอนที่จี้อวี่เซียวจัดการงานเสร็จและกลับเข้าห้องนอน ก็เห็นหลินลั่วชิงกำลังกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงอย่างมีความสุข
พอเห็นเขากลับมา หลินลั่วชิงก็รีบลุกขึ้นนั่ง ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ
“กลับมาแล้วเหรอ คืนนี้เรานอนกับเด็ก ๆ ดีไหม?”
จี้อวี่เซียว “…”
แค่เห็นท่าทางแบบนี้ จี้อวี่เซียวก็รู้ทันทีว่า ระหว่างที่เขาไม่อยู่ เจ้าตัวน้อยของพวกเขาคงทำอะไรบางอย่างให้หลินลั่วชิงซาบซึ้งใจอีกแล้ว จนเจ้าตัวอดแสดงความรักที่มีต่อลูกออกมาไม่ได้
“ว่ามาสิ เฟยเฟยทำอะไรอีกแล้ว?” จี้อวี่เซียวนั่งลงบนเตียงแล้วถาม
“คุณรู้ได้ยังไง?” หลินลั่วชิงประหลาดใจ
“ทุกครั้งที่จู่ ๆ คุณก็อยากนอนกับเด็ก ๆ แปดเก้าส่วนในสิบครั้งเป็นเพราะเฟยเฟยทำอะไรบางอย่างจนคุณซาบซึ้งใจมากไม่ใช่เหรอ? แล้วคราวนี้เจ้าตัวน้อยของเราทำอะไรอีกล่ะ?”
ใบหน้าของหลินลั่วชิงพลันเต็มไปด้วยรอยยิ้ม