เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 159 ได้รับความชื่นชมจากผู้กำกับหวัง หลินลั่วชิงปวดหัวเสียแล้ว...
อู๋ซินหยวน “...”
ต้องน่ากลัวขนาดนี้เลยเหรอ?!
เราสองคนไม่ได้มีเรื่องบาดหมางกันทั้งในอดีตและปัจจุบัน ผมไม่เคยทำอะไรให้คุณขุ่นเคืองเลยนะครับ คุณนายประธาน?!
“ถ้าอย่างนั้นก็ให้นั่งตักฉันเหมือนเดิมเถอะ” อู๋ซินหยวนถอนหายใจยาว “ไม่อย่างนั้นฉันกลัวว่าประธานจี้ยังไม่ทันลุกขึ้นยืน ฉันก็คงล้มลงไปเสียก่อน”
หลินลั่วชิงหัวเราะอีกครั้ง “ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ ประธานจี้ของพวกพี่ยังรักและเอาใจใส่พนักงานมากนะ”
อู๋ซินหยวนคิดในใจว่า ใช่สิ รักและเอาใจใส่พนักงาน แต่เป็นห่วงนายมากกว่าอีก หึ
หลังจากหยอกอู๋ซินหยวนจนพอใจแล้ว หลินลั่วชิงก็เริ่มอธิบาย
“ไม่ต้องห่วงครับ นี่เป็นกรณีพิเศษเท่านั้น เพราะเธอแสดงไม่เก่งจริง ๆ เลยต้องจำลองสถานการณ์ให้เธอรู้สึกเหมือนอยู่ในเหตุการณ์ ไม่อย่างนั้นแค่ให้เธอนั่งบนโซฟาก็พอแล้ว”
อู๋ซินหยวนได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้า