กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 156 (ตอนยาวรวมสองตอน)
เฉินเฟิ่งถูกถ้วยชากระแทกเข้าอย่างไม่ทันตั้งตัว น้ำตาจึงไหลออกมาอีกครั้ง
เธอยังอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่หลินลั่วจิงกลับดึงตัวเธอไว้
“พวกเราขึ้นไปข้างบนก่อนเถอะครับ”
เมื่อได้ยินเสียงลูกชาย เฉินเฟิ่งถึงเพิ่งตระหนักว่าตัวเองถูกทำร้ายต่อหน้าลูกชาย ความเศร้าเสียใจในใจก็ยิ่งเพิ่มขึ้น
เธอไม่อยากเสียหน้าต่อหน้าลูกชาย จึงไม่ได้พูดอะไรอีก และเดินขึ้นบันไดไปพร้อมกับหลินลั่วจิง
เมื่อพ่อหลินเห็นสองแม่ลูกจากไปแล้ว อารมณ์ของเขาก็ดีขึ้นทันที
เขาหันไปมองจี้อวี่เซียวอย่างภาคภูมิใจ ราวกับเพิ่งได้กู้หน้ากลับคืนมา
“คราวนี้สองแม่ลูกนั่นคงเชื่อฟังแล้วล่ะ”
จี้อวี่เซียวยิ้มพลางพยักหน้า