เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 144
แน่นอนว่าไม่ได้!
กว่าจะมีลูกชายแท้ ๆ สักคนไม่ใช่เรื่องง่าย เขาจะยอมปล่อยมือไปได้อย่างไร!
เฉินหมิงไม่ยอมเด็ดขาด
“ที่ยังไม่เข้าใจกันก็เพราะก่อนหน้านี้ผมไม่เคยใช้เวลาอยู่กับเขา ผมเชื่อว่าขอเพียงต่อจากนี้พวกเราได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น ก็ต้องเข้าใจกันอย่างแน่นอน จริงไหม เฟยเฟย?”
หลินเฟย “…”
หลินเฟยรู้สึกว่าคนคนนี้คงฟังสิ่งที่เขาพูดไม่เข้าใจจริง ๆ
“คุณเฉินยังไม่เข้าใจอีกเหรอครับ?” หลินลั่วชิงเริ่มเหนื่อยใจ “ปัญหาตอนนี้คือเฟยเฟยไม่อยากทำความรู้จักคุณเลย เขาไม่ยอมรับว่าคุณเป็นพ่อ และไม่อยากให้คุณเข้ามาอยู่ในชีวิตของเขาด้วย”
“สุดท้ายก็เป็นเพราะพวกเรายังไม่เข้าใจกันอยู่ดีนั่นแหละ” เฉินหมิงเถียงอย่างมีเหตุมีผลในความคิดของตัวเอง “ตอนนี้เขามองผมเป็นคนแปลกหน้า ถึงได้ปฏิเสธผม แต่พวกเราไม่ใช่คนแปลกหน้ากันนะ ผมเป็นพ่อของเขา เป็นคนที่ใกล้ชิดกับเขาที่สุด เป็นญาติเพียงคนเดียวที่เขาเหลืออยู่ในตอนนี้!”
“ก็ไม่ใช่เสียทีเดียว ผมเป็นน้าของเขา ต่อให้มองในแง่สายเลือด ผมก็เป็นญาติของเขาเหมือนกัน” หลินลั่วชิงพูด