เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 112
ตอนที่ซูถงมาถึงชั้นล่างของอาคารซิงอี้ หลินลั่วชิงก็ใกล้จะเลิกงานแล้ว
เขามองท้องฟ้าด้านนอกที่ค่อย ๆ มืดลง พลางสงสัยว่าคำว่า 'วันนี้' ที่ซูถงพูดถึงนั้น หมายถึงกี่โมงของวันนี้กันแน่
เขารออีกพักหนึ่ง ในที่สุดก็ได้เห็นซูถงที่มาถึงเอาตอนเลิกงานพอดี
“รถติดนิดหน่อย” ซูถงพูดอย่างสงบ ไม่มีท่าทีรู้สึกผิดแม้แต่น้อยที่ตัวเองมาช้าเกินไป
หลินลั่วชิงได้ยินน้ำเสียงของเขาก็ไม่ได้โกรธอะไร
ถึงอย่างไรก็เป็นศิลปินชายอันดับหนึ่งของบริษัท แถมยังเป็นดาราระดับแถวหน้าที่กำลังโด่งดังอย่างแท้จริง ย่อมมีสิทธิ์ที่จะถือตัวอยู่บ้าง
เขามองซูถงด้วยรอยยิ้ม พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ไม่เป็นไรครับ เรื่องรถติดก็ช่วยไม่ได้ เชิญนั่งก่อน”
ซูถงตอบรับคำหนึ่ง ก่อนนั่งลงบนโซฟาอย่างสบาย ๆ แล้วถอดแว่นกันแดดออก