เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 111
หลังจากหลินลั่วชิงเซ็นสัญญากับซือเจิ้งเรียบร้อยแล้ว เขาก็ไปรับหลินเฟยกับจี้เล่ออวี๋กลับบ้าน
ช่วงนี้ใกล้สอบปลายภาคแล้ว หลินเฟยจึงเข้มงวดกับจี้เล่ออวี๋เป็นพิเศษ แทบทุกครั้งที่กลับถึงบ้าน เขาจะพาจี้เล่ออวี๋เข้าห้องไปทำการบ้านทันที ต่อให้ไม่ได้ทำการบ้านก็ต้องอ่านหนังสือหรือท่องบทเรียน
จี้เล่ออวี๋ทั้งไม่เต็มใจทั้งน้อยใจ แต่จนปัญญาที่ตัวเองกลับเชื่อฟังหลินเฟยเป็นพิเศษ จึงทำได้เพียงภาวนาเงียบ ๆ ในใจว่า รีบสอบให้เสร็จสักทีเถอะ รีบจบการสอบปลายภาคอันแสนทรมานนี้สักที!
เขาอยากปิดเทอม!
เขาต้องการวันหยุด!
หลินลั่วชิงกับจี้อวี่เซียวเห็นเขาทำท่ากระเง้ากระงอดทุกวัน แต่ก็ยังต้องตั้งใจเรียนหนังสือ จึงรู้สึกขำอยู่บ้าง เผลอเพียงนิดเดียวก็หลุดหัวเราะต่อหน้าเขา
จี้เล่ออวี๋แทบไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาน่าสงสารถึงขนาดนี้แล้ว แต่พ่อทั้งสองคนกลับไม่เพียงไม่ปลอบใจ ยังหัวเราะเยาะเขาอีก!
ความน้อยใจในใจของเขาเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว เขาจึงวิ่งไปหาหลินเฟยอีกครั้ง ขอให้พี่กอด ลูบหัว และปลอบใจเขา
หลินเฟยมองเด็กน้อยที่ทำคิ้วตก สีหน้าน่าสงสารตรงหน้าแล้วรู้สึกว่าอีกฝ่ายทั้งน่าสงสารทั้งน่ารักอย่างบอกไม่ถูก เขาจึงบีบแก้มจี้เล่ออวี๋เบา ๆ แล้วพูดปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนอยู่พักใหญ่