เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 110
จี้อวี่เซียวจัดการเรื่องต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็ว ภายในวันเดียวเฉินลี่เหว่ยก็เก็บข้าวของออกจากบริษัทไป ส่วนพานเซี่ยงเจี๋ยไม่ได้ไปไหน เพราะสัญญาของเขายังอยู่กับซิงอี้ เขามีทางเลือกเพียงสองทาง คือจ่ายค่าฉีกสัญญา หรือไม่ก็ต้องถูกพักงานโดยไม่มีกำหนด
พานเซี่ยงเจี๋ยยอมรับไม่ได้ที่ตัวเองตกจากจุดสูงสุดลงมาในพริบตา เขาจับแขนเฉินลี่เหว่ยแล้วถามว่า
“จะทำยังไงดีครับ? พี่เหว่ย ผมไม่อยากถูกดองงาน แล้วก็ไม่อยากจ่ายเงินให้หลินลั่วชิงด้วย”
ตอนนี้เฉินลี่เหว่ยเองก็กำลังอารมณ์เสียอยู่เหมือนกัน
เขานั่งอยู่ในตำแหน่งซีอีโอมาหลายปี ต่อให้ไม่มีผลงานโดดเด่น อย่างน้อยก็ทำงานหนักมาตลอด
แต่ตอนนี้กลับดีเสียจริง จี้อวี่เซียวพูดเพียงคำเดียวก็ลบล้างความทุ่มเททั้งหมดของเขา แล้วแย่งเอาผลสำเร็จจากน้ำพักน้ำแรงของเขาไปอย่างง่ายดาย
นี่มันรังแกกันเกินไปแล้ว!
ในเวลานี้เขาลืมไปเสียสนิทว่าตัวเองก็เป็นเพียงลูกจ้างของซิงอี้ และตลอดหลายปีที่ผ่านมา การพัฒนาของซิงอี้ก็ไม่ได้ดีเด่นอะไรนัก
เฉินลี่เหว่ยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาจี้มู่ พอปลายสายรับ เขาก็พูดทันทีว่า