เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 44 ภรรยาส่งสัญญาณชวนไม่หยุด จะทำยังไงดี…
เมื่อจี้อวี่เซียวได้ยินเสียงเคาะประตู เขาจึงกำชับอีกฝ่ายเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนวางสายโทรศัพท์
หลินลั่วชิงเดินเข้ามาแล้วบอกเขาว่า “ได้เวลากินข้าวแล้ว”
“ได้” จี้อวี่เซียวเก็บโทรศัพท์ ก่อนเข็นรถเข็นไปข้างหน้า
เขาไม่ใช่คนลังเลตัดสินใจไม่เด็ดขาดมาแต่ไหนแต่ไร ในเมื่อเริ่มสงสัยพ่อของตัวเองแล้ว จี้อวี่เซียวก็ไม่มีทางแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นแล้วเลือกหลีกหนีปัญหา
ภายในวันเดียว เขาจัดคนออกไปสืบเรื่องของพ่อหลายกลุ่มแล้ว
เพียงแต่พ่อของเขาเป็นจิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์ตัวหนึ่งอย่างแท้จริง จะสืบได้มากแค่ไหนโดยไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว และต้องใช้เวลานานเท่าไร เรื่องนี้ไม่มีใครรับประกันได้
แต่จี้อวี่เซียวก็ไม่ได้รีบร้อน
ตราบใดที่ยังเป็นจิ้งจอก สักวันก็ต้องเผยหางออกมา เขาเตรียมใจรับผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุดไว้แล้ว จึงไม่มีอะไรให้น่ากลัวอีก
จี้อวี่เซียวเพียงรู้สึกเศร้าใจ