เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 45 “ห้ามไปปลอบคนอื่น!” และจูบ
หลินเฟยเองก็คาดไม่ถึงจริง ๆ ว่าเขาแค่คิดจะลงไปหยิบผลไม้ชั้นล่าง กลับบังเอิญมาเจอจี้เล่ออวี๋กำลังทำเรื่องไม่ดีอีกครั้ง
เขามองคนที่ยืนแนบกำแพงอยู่ไม่ไกล พยายามเงี่ยหูฟังว่าคนในห้องกำลังพูดอะไรกัน แล้วคิดในใจว่า ถ้าเขายังเชื่ออีกฝ่ายว่าแค่นอนไม่หลับเลยมาหาพ่อ เขาก็คงเป็นคนโง่แล้ว
ดีมาก ตอนนี้นอกจากเสแสร้ง เจ้าเล่ห์ หน้าอย่างหลังอย่าง และใจร้ายแล้ว ยังต้องเพิ่มอีกข้อหนึ่ง นั่นคือชอบแอบฟังคนอื่นคุยกัน
เขามองจี้เล่ออวี๋ที่เดินเข้ามาอย่างไม่เต็มใจ ใบหน้าเล็ก ๆ เต็มไปด้วยความไม่ยินยอม
“ถ้าผมบอกว่าแค่นอนไม่หลับ เลยอยากมาหาพ่อ พี่จะเชื่อไหม?”
จี้เล่ออวี๋เบิกดวงตากลมโตที่ทั้งใสซื่อและสวยงามมองเขา
หลินเฟยถามกลับว่า “นายคิดว่าไงล่ะ?”
“เชื่อเถอะนะ” จี้เล่ออวี๋เกลี้ยกล่อม
หลินเฟยถอนหายใจ จับแขนเขาแล้วหันหลังเดินกลับห้องนอนของตัวเอง