กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงอวิ๋นเสาตะลึงไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เบิกตาโตมองจางเยียนหรานอย่างตกใจ
นางกดเสียงลง เอ่ยเบา ๆ “เจ้าหมายความว่า ซ่งอู๋หยารับเด็กคนนั้นไว้เลี้ยง และเมื่อเจ้าแต่งเข้าไปก็ต้องช่วยเขาเลี้ยงลูกงั้นหรือ”
จางเยียนหรานพยักหน้า “ใช่ หลังจากพบกันครั้งแรก ข้าจึงคิดอยู่ตั้งครึ่งเดือนเต็ม ๆ กว่าจะตกลงพบเขาครั้งที่สอง ข้าไม่รู้ว่าตัวเองจะรับเด็กคนนั้นได้หรือไม่ ข้าไม่รู้ว่าตัวเองจะเป็นแม่ที่ดีได้หรือไม่”
เจียงอวิ๋นเสาอึ้งไปบ้าง
คิดอยู่ครึ่งเดือนแต่สุดท้ายก็ยังตัดสินใจจะอยู่กับซ่งอู๋หยา นั่นก็หมายความว่าพี่เยียนหรานตัดสินใจแล้วว่าจะดูแลเด็กคนนั้น ตัดสินใจจะเป็นแม่เลี้ยงให้คนอื่น…
จะว่าเป็นแม่เลี้ยงก็ไม่ค่อยเหมาะ เด็กคนนั้นอย่างมากก็เป็นบุตรเมียเก็บ เมื่อพี่เยียนหรานแต่งเข้าไปก็เป็นภรรยาคู่ชีวิตของซ่งอู๋หยา ต่อไปพี่เยียนหรานก็คือมารดาเอกของเด็กคนนั้น