กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อเจียงอวิ๋นเสาพบเจียงซื่อหรง จางเยียนหรานก็หันไปเห็นเขาเช่นกัน
จางเยียนหรานประหลาดใจเล็กน้อย “เขามาที่นี่ได้อย่างไรกัน”
นางมองไปที่เจียงอวิ๋นเสา พลางเอ่ยอย่างจนใจ “เฮ้อ ข้ากลัวจะพบคนในบ้านเจ้า กลัวจะพบพี่สามของเจ้า ข้าจึงไม่ได้ไปส่งเจ้าที่บ้าน เลือกมาคอยเจ้าที่ศาลาพักริมทางนอกเมืองแห่งนี้ แล้วเหตุใดยังหลบพี่สามของเจ้าไม่พ้นอีก”
เจียงอวิ๋นเสากล่าวเสียงเบา “พี่สามไปศึกษาที่สำนักศึกษาหลวง ตอนที่ข้ากับเมิ่งซิงเหอออกจากบ้าน เขายังไม่กลับมา ข้าเดาว่าเขาคงลางานออกมาเพื่อส่งข้าโดยเฉพาะ——”
จางเยียนหรานถามอย่างประหลาดใจ “สำนักศึกษาหลวงหรือ เขาน่ะนะ เขาไปสำนักศึกษาหลวงได้หรือ”