เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมิ่งซิงเหอได้ยินคำเหล่านี้ของเจิ้งกั๋วกง ก็ตกอยู่ในความเงียบอันยาวนาน
ในยามที่เจิ้งกั๋วกงคิดว่าตนได้ทำให้ความสัมพันธ์ของเมิ่งซิงเหอกับเจียงอวิ๋นเสาแตกแยกสำเร็จแล้ว ในยามที่เขากำลังตื่นเต้นที่ทั้งสองคนนี้จะเข่นฆ่ากันเองหลังเขาเสียชีวิต จู่ ๆ เขาก็ได้ยินเมิ่งซิงเหอถามว่า—
“หมายความว่าอย่างไร ใช้ชีวิตของข้าแลกกับชีวิตของนาง? เจ้าหมายความว่า หนอนกู่ในร่างกายนางก็จะทำร้ายนางเช่นกันหรือไม่? หนอนกู่จะไม่ละเว้นนางเพียงเพราะนางเป็นผู้เลี้ยงกู่ด้วยเลือดหรือ?”
“……”
รอยยิ้มของเจิ้งกั๋วกงแข็งค้างอยู่บนใบหน้า
เขาไม่อยากจะเชื่อเล็กน้อย เขาพูดไปมากมายขนาดนี้ แต่จุดสนใจของเมิ่งซิงเหอกลับมีเพียงเท่านี้?
เมิ่งซิงเหอไม่สนใจว่าเจียงอวิ๋นเสาจะชั่วร้ายเพียงใด มีเล่ห์กลน่ากลัวเพียงใด เมิ่งซิงเหอกลับกำลังคิดว่าเจียงอวิ๋นเสาจะถูกหนอนกู่ทำร้ายหรือไม่?
เจิ้งกั๋วกงตกอยู่ในความเงียบ
เมิ่งซิงเหอย่อตัวลง ขมวดคิ้วแน่น จ้องเขา “เจ้าบอกข้ามา หนอนกู่จะทำร้ายเสาเอ๋อร์หรือไม่?”
เจิ้งกั๋วกงได้ยินเมิ่งซิงเหอเรียกเสาเอ๋อร์คำเดียวซ้ำ ๆ อย่างสนิทสนม ทั้งคนก็ยิ่งคลุ้มคลั่ง