กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จากยามเที่ยงคืนจนถึงยามตะวันขึ้น พวกเขาสองคนจึงมาทดสอบผลลัพธ์
เมิ่งซิงเหอสูดลมหายใจลึก หมุนเวียนกำลังภายในกระตุ้นหนอนกู่กลางอก
กำลังภายในของเขาหมุนเวียนไปทั่วร่าง แต่ครานี้กลางอกของเขาไม่มีความเจ็บปวดใด ๆ อีกแล้ว
เขาจ้องมองเจียงอวิ๋นเสาด้วยความดีใจไม่รู้จบ “ไม่เจ็บแล้ว!”
เจียงอวิ๋นเสาก็ยินดีแทนเขา “เจ้าลองอีกสักสองครั้งเถิด!”
เมิ่งซิงเหอพยักหน้ารับคำ
เขาห่มเสื้อลุกจากเตียง กวาดสายตาไปทั่วห้องหนึ่งรอบ แล้วหยุดลงที่กาน้ำชาบนโต๊ะ
เขาเดินไปหยิบกาน้ำชาขึ้นมา หมุนเวียนกำลังภายในฟาดกาน้ำชาแตกเป็นเสี่ยงในทันที!
เขาตบฝ่ามือใส่มันอีกครั้ง ทำให้เศษทั้งหมดแตกเป็นผงละเอียด!
แม้จะลงมือเช่นนี้ กลางอกของเขาก็ยังไม่มีความเจ็บปวดส่งมา