เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงอวิ๋นเสาเตรียมป้องกันตัวไว้แล้ว ทว่ามิได้แสดงสีหน้าออกมา นางแสร้งทำเป็นผู้ไม่เข้าใจวิชายุทธ์ ยอมตามฮูหยินโหวมาที่ข้างอ่างน้ำอย่างว่าง่าย
ขณะที่ทั้งสองก้มหน้าล้างมือ ข้างหูของเจียงอวิ๋นเสาก็ได้ยินเสียงแหวกลมดังขึ้น!
มีผู้ใช้สิ่งใดสิ่งหนึ่งยิงมาทางพวกนาง!
นางเอียงศีรษะเล็กน้อย หางตาเห็นว่าสิ่งที่ยิงมาทางพวกนางเป็นเพียงก้อนหินเล็ก ๆ ซึ่งทำได้เพียงทำให้พวกนางสลบไป มิอาจเอาชีวิตได้ นางจึงปล่อยการป้องกันตัวลงในทันที
นางแสร้งทำเป็นไม่พบเห็นสิ่งใด ก้มหน้าระล้างมือต่อไป
จากนั้นเมื่อก้อนหินเล็กกระทบต้นคอของนาง นางก็ขับกำลังภายในไปป้องกันต้านทานที่ลำคอ—
ดังนั้น ฮูหยินโหวเมื่อถูกก้อนหินเล็กกระทบจุดชีพจรที่ต้นคอก็สลบและทรุดลงไปในทันที ส่วนเจียงอวิ๋นเสายังคงมีสติ
ในชั่วขณะที่ฮูหยินโหวล้มลง นางก็แสร้งทำเป็นถูกทำให้สลบ ทรุดกายลงกับพื้น
พอพวกนางล้มลง ทั้งสองคนบนคานหลังคาก็กระโจนลงมา
อาศัยกำแพงบังกาย ทั้งสองคนนั้นก็ถอดเสื้อผ้าของเจียงอวิ๋นเสาและฮูหยินโหวออกอย่างว่องไวสวมใส่บนร่างกายตนเอง จากนั้นก็เลียนแบบท่าทางของเจียงอวิ๋นเสาและฮูหยินโหว เดินออกมาจากเงามืดที่กำแพงบังไว้ ก้มหน้าเดินไปยังเบื้องหน้าเจ้าอารามเฒ่า