เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คืนวันนั้น สองเฒ่าตระกูลเสิ่นก็กลับออกมาจากจวนกั๋วกงโดยไม่เป็นผลอันใด
จวนกั๋วกงใหญ่โตนัก หากคิดจะหาความลับภายในนั้น ก็มิใช่เรื่องที่ทำได้เพียงวันเดียว
ดังนั้น คืนวันที่สองและวันที่สาม พวกเขาจึงไปอีก
สองตายายเล่นสนุกกันอยู่ในจวนกั๋วกงอย่างเบิกบาน ส่วนเจียงอวิ๋นเสานั้นค่อนข้างหดหู่
“ริมฝีปากเป็นอะไรไป เหตุใดจึงลอกเป็นขุยเช่นนี้”
แต่เช้าตรู่ พออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เมิ่งซิงเหอก็เห็นว่าภรรยาสุดที่รักของเขามีริมฝีปากซีดขาวและลอกเป็นขุย ทั้งที่แต่ก่อนริมฝีปากของนางชุ่มชื้นและงดงามนัก วันนี้เป็นอะไรไปกัน
ไฟในกายขึ้น หรือว่าไม่สบาย
เขาเป็นห่วงอยู่บ้าง จึงยื่นมือไปลูบเบา ๆ
เจียงอวิ๋นเสาเผลอแลบลิ้นเลียริมฝีปาก เมื่อเลียแล้วรู้สึกว่าริมฝีปากแห้งเล็กน้อย นางจึงว่า “คงเป็นเพราะไฟในกายขึ้นกระมัง เดี๋ยวจะดื่มน้ำชาที่ช่วยลดไฟในกายสักหน่อย”
นางไม่ใส่ใจนัก เตรียมจะไปหวีผม