กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงอวิ๋นเสาฟังคำกล่าวอย่างวางอำนาจของเมิ่งซิงเหอแล้วอดหัวเราะออกมาไม่ได้
ใครเป็นของใครนั้น ยังไม่แน่นอนเสียหน่อย
ก่อนแต่งงาน นางเป็นสตรีว่านอนสอนง่ายราวกับลูกแมว ทว่าหลังแต่งงานแล้ว นางจะเผยธาตุแท้ออกมา…
ถึงเวลานั้นเมื่อนางเอาแต่ใจและแข็งกร้าวขึ้นมา เมิ่งซิงเหอก็จะไม่มีโอกาสวางอำนาจอีกต่อไป
เจียงอวิ๋นเสาซ่อนความคิดในใจ แล้วปล่อยให้เมิ่งซิงเหอจูงนางไปอย่างว่าง่าย
จะจูงก็จูงไปเถิด นางเพียงแสร้งทำเป็นเขินอายเท่านั้น ที่จริงนางก็ชอบความรู้สึกที่ได้แสดงความรักต่อหน้าราษฎรทั้งเมืองเช่นนี้อยู่ไม่น้อย
“เสาเอ๋อร์ เจ้าได้กินอะไรหรือยัง”
เมิ่งซิงเหอเอ่ยถามเสียงต่ำ
เจียงอวิ๋นเสาส่ายหน้า “ยังเลย ท่านแม่บอกว่าห้ามกินอาหาร ข้าก็ไม่รู้ว่าเป็นกฎอะไร แต่ในเมื่อพวกนางบอกว่าห้ามกิน ข้าก็เลยไม่ได้กิน ตอนเช้ากินขนมไปเพียงสองชิ้น”
เมิ่งซิงเหอหัวเราะ “เหตุใดจึงว่าง่ายถึงเพียงนี้ ข้าไม่ได้ให้ซูเอ๋อร์กับเสี่ยวเป่าแอบนำขนมไปให้เจ้าหรอกหรือ เหตุใดเจ้าจึงไม่กิน”