ตอนที่ 164 เจ้าชายสารเลว เจ้าทรยศข้าแล้วใช่หรือไม่?

“ท่านพ่อ! ท่านแม่!”

ขณะที่คนตระกูลเจียงยังนิ่งเงียบ ซูเอ๋อร์ก็กระโดดโลดเต้นวิ่งเข้าไปอ้อนท่านพ่อท่านแม่ของเขา

เจียงอวิ๋นเสาก็ยิ้มเดินเข้าไปต้อนรับพ่อบุญธรรมและแม่บุญธรรมผู้มีพระคุณล้นเหลือต่อนาง

คนตระกูลเจียงจึงได้สติ

พวกเขารีบยิ้มเดินเข้าไปพร้อมกัน ต้อนรับผู้อาวุโสสองท่านตระกูลเสิ่นเข้าประตูอย่างกระตือรือร้น

ผู้อาวุโสสองท่านตระกูลเสิ่นถูกผู้อาวุโสสองท่านตระกูลเจียงจับแขนจับมือเชิญเข้าบ้านอย่างกระตือรือร้น เจียงซื่อหรงเกาหัว ดึงแขนเจียงอวิ๋นเสาแล้วพูดอย่างงุนงง “เสาเอ๋อร์ เจ้าไม่ได้บอกข้าว่าเจ้าอยู่ชนบทลำบากมาก ต้องตัดหญ้าเลี้ยงหมู ต้องทำไร่ทำนา แถมยังไม่เคยใส่เสื้อผ้าดี ๆ สักครั้งหรือ”

เจียงอวิ๋นเสาไม่มีความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย พยักหน้าพูดว่า “ใช่แล้ว ข้าอยู่ชนบทลำบากมาก ๆ ขมยิ่งกว่าบอระเพ็ดเสียอีก”

เจียงซื่อหรงชี้ไปที่แผ่นหลังของผู้อาวุโสสองท่านตระกูลเสิ่น “แต่ข้ามองท่านลุงเสิ่นกับท่านป้าเสิ่นที่มีสง่าราศีเช่นนี้ ก็ไม่เหมือนคนที่จะปล่อยให้เจ้าอยู่ลำบากได้นะ”

เจียงอวิ๋นเสากะพริบตาอย่างไร้เดียงสา มองเจียงซื่อหรง ในน้ำเสียงนุ่มนิ่มยังเผยความเศร้าออกมา “พี่สาม เจ้าหมายความว่าอย่างไรหรือ เจ้าไม่เชื่อเสาเอ๋อร์แล้วหรือ เจ้าไม่ควรไม่เชื่อเสาเอ๋อร์เลยนะ ทั้งที่เสาเอ๋อร์เชื่อเจ้ามาก ๆ เสาเอ๋อร์ชอบเจ้ามากที่สุด เจ้าคิดว่าเสาเอ๋อร์จะโกหกเจ้าหรือ”