ตอนที่ 161 พี่เมิ่ง ท่านเป็นสุภาพบุรุษ จะทำลับ ๆ ล่อ ๆ ได้อย่างไร?

เจียงรั่วซียังเงยหน้ามองคนตระกูลเจียง

นางวิงวอนทุกคนแทนจ้าวตั้น “ท่านพ่อ ท่านแม่ พี่ใหญ่ หรงเอ๋อร์ พวกท่านเชื่อจ้าวตั้นสักครั้งเถิด เขาเป็นลูกเขยตระกูลเจียงมาสามปีแล้ว เขาเป็นคนเช่นไร พวกท่านยังไม่ชัดเจนอีกหรือ? เขาเคยทำเรื่องชั่วร้ายเมื่อใดกัน?”

นางเห็นคนตระกูลเจียงทั้งหมดไม่ไหวติง ทั้งร้อนใจทั้งหวาดกลัว

นางจึงคุกเข่าลงตรงหน้าเจียงสีอวี้และฮูหยินเจียงไปเลย

นางทั้งโขกศีรษะทั้งร้องไห้พูดว่า “ท่านพ่อ ท่านแม่ ลูกขอวิงวอนพวกท่าน ลูกขอให้พวกท่านเชื่อเขาสักครั้งเถิดเจ้าค่ะ! พวกท่านเห็นแก่หน้าลูกสาวคนนี้ ยกโทษให้เขาสักครั้งเถิด เขาถูกบังคับจนจำใจต้องทำเรื่องโง่เขลาเช่นนี้อย่างแน่นอน นิสัยแท้จริงของเขาไม่ได้เลวร้ายเลย!”

เมื่อวิงวอนคนตระกูลเจียงเสร็จ นางก็ร้องไห้วิงวอนเมิ่งซิงเหออีก

“ซื่อจื่อเมิ่ง จ้าวตั้นมีความผิดถึงขั้นสมควรตายหมื่นครั้งจริง ๆ แต่ขุนนางหลงเหลือจากราชวงศ์ก่อนที่บังคับขู่เข็ญเขานั้น มุ่งเป้ามาที่ซื่อจื่อเมิ่งท่านนี่เอง! เป็นศัตรูของตระกูลพวกท่านที่คิดจะทำร้ายจวนโหวของพวกท่าน จึงลากเอาจ้าวตั้นและเสาเอ๋อร์เข้ามาเกี่ยวข้อง……ในเรื่องนี้เสาเอ๋อร์เป็นผู้เสียหาย จ้าวตั้นก็เช่นกันนะ เขาต่อให้มีผิดก็ไม่ถึงขั้นต้องตาย เจ้ายกโทษให้เขาเถิด!”

“รั่วซี……”

จ้าวตั้นสีหน้าเจ็บปวด ยื่นมือไปปิดบนพื้นตรงที่เจียงรั่วซีโขกศีรษะ ใช้ฝ่ามือป้องศีรษะเจียงรั่วซี ไม่ให้นางโขกศีรษะโดน