ตอนที่ 158 พระเอกถีบประตูอย่างห้าวหาญ ช่วยภรรยาของเขา

นางหาวหวอดแล้วเอ่ยอย่างขออภัย “เดิมทีข้ายังอยากคุยกับพวกท่านอีกสักหน่อย แต่ดูท่าแล้ว ข้าคงไม่มีแก่นแท้ ปราณ จิตวิญญาณพอเสียแล้ว”

นางคลึงหางตาที่มีน้ำตาไหลออกมาเพราะการหาว แล้วเอ่ยอย่างสะลึมสะลือ “ข้าอยากนอนสักหน่อย ท่านแม่ เสาเอ๋อร์ พวกท่านก็ไปพักผ่อนเถิด หากข้าหลับสักหน่อยแล้วมีเรี่ยวแรงขึ้น ข้าจะไปหาพวกท่านเอง”

ฮูหยินเจียงเห็นนางง่วงงุนถึงเพียงนี้ก็ปวดใจยิ่งนัก

นางเอ่ยอย่างอ่อนโยน “ตอนนี้ร่างกายเจ้ายังอ่อนแอ วันนี้ยังได้พบน้องสาวของเจ้าอีก จิตวิญญาณตื่นเต้นยินดี ตอนนี้ง่วงก็เป็นเรื่องปกติ เจ้าก็นอนเถิด พวกเราจะไปพักที่เรือนรับแขก”

ฮูหยินเจียงจัดผ้าห่มให้เจียงรั่วซี ยังอยากจะพูดอีกสักหน่อย ก็เห็นว่าเจียงรั่วซีหลับไปแล้วทันทีที่หัวถึงหมอน

ฮูหยินเจียงส่ายหน้าอย่างขำขัน “ง่วงงุนจริง ๆ เลย หัวถึงหมอนก็หลับ”

นางจูงแขนเจียงอวิ๋นเสาออกไปอย่างเบามือ

เจียงอวิ๋นเสาเดินตามฮูหยินเจียงออกไปข้างนอกอย่างไม่แยแส เมื่อเดินถึงประตู นางหันกลับไปมองเจียงรั่วซี และมองชามยาใบนั้นที่อยู่ข้างโต๊ะของเจียงรั่วซี

นางหรี่ตา —

ที่ไหนจะมีคนที่เมื่อครู่ยังพูดคุยกันดี ๆ อยู่ ทันใดก็บอกว่าง่วงขึ้นมาเสียเฉย ๆ แล้วแทบจะชั่วพริบตาก็หลับไปแล้ว?