ตอนที่ 148 ในที่สุดเรื่องแต่งงานก็สำเร็จ

ฮูหยินโหวโบกมือทำท่าไม่ถือสา เอ่ยอย่างรวดเร็วรื่น “ลูกเขยแต่งเข้าบ้านก็ลูกเขยแต่งเข้าบ้าน ข้าไม่กลัว ข้าไม่ไปทะเลาะกับพ่อตาแม่ยาย! เรือนเสากวงของพวกเขา ติดกับเรือนซื่อจื่อของเจ้า ครั้นหน้าพวกเราจะเจาะช่องประตูที่กำแพง ตัวข้ากับท่านพ่อเจ้าไปหาเจ้าก็แค่เดินต่ออีกก้าวสองจากเรือนซื่อจื่อของเจ้าไปเอง ว่ามิใช่หรือ?”

เมิ่งซิงเหอเห็นท่านพ่อท่านแม่ไร้ซึ่งความกังวล เปิดใจกว้างเช่นนี้แล้ว ก็อุ่นใจในทันที

เขายิ้มลุกขึ้น ยกมือโค้งคำนับท่านพ่อท่านแม่อย่างลึกซึ้ง

เขาขอบคุณท่านพ่อท่านแม่จากใจจริง “ขอบพระคุณท่านพ่อ ขอบพระคุณท่านแม่ ขอบพระคุณสองท่านที่เปิดใจเช่นนี้ ขอบพระคุณสองท่านที่สนับสนุนและเข้าใจข้า”

เขานั่งลงอีกครั้ง คอยพระชายาอันเล่อเสด็จมาเยือนอย่างเงียบ ๆ

ราวสองเค่อให้หลัง เด็กรับใช้วิ่งเต็มหัวใจเข้ามาในเรือน

“ท่านโหว! ฮูหยินโหว! ซื่อจื่อ! พระชายาอันเล่อเสด็จถึง——”

“เร็ว ไปรับเสด็จทันที!”

ท่านโหวเมิ่งวางถ้วยชาลงในทันที ร่วมกับฮูหยินโหวและเมิ่งซิงเหอลุกขึ้นเร่งฝีเท้าออกไปนอกเรือน

หน้าประตูจวน รถม้าอันวิจิตรจอดอยู่