ตอนที่ 147 เขายินดีปรีดาที่ได้เป็นเขยแต่งเข้าบ้าน ทำให้นางเอกซาบซึ้ง

“……”

สายตาของเจียงสีอวี้เปล่งประกายขึ้นเล็กน้อย

เจียงอวิ๋นเสากล่าวต่อ “ท่านลองคิดดูเถิด ต่อไปหากท่านโหวเมิ่งอยากเห็นลูกชาย ก็ต้องคอยดูสีหน้าท่าน หากอยากเห็นหลานชาย ก็ต้องพูดจาดี ๆ เอาใจท่าน ท่านไม่เพียงชนะท่านโหวเมิ่งแล้ว ท่านยังไม่ต้องกังวลว่าครึ่งชีวิตที่เหลือของลูกสาวจะต้องครองม่ายอีก เพราะท่านสามารถรับเขยเข้าบ้านให้ลูกสาวได้อีกคนหนึ่ง ลูกสาวมีท่านกับพี่ ๆ คอยรักใคร่ดูแล จะยังต้องลำบากตรงไหน ท่านว่าจริงหรือไม่”

“……”

เจียงสีอวี้ยอมรับว่าใจของเขาสั่นไหว

หากลูกสาวชอบเมิ่งซิงเหอมากถึงเพียงนั้น ถึงขั้นต้องแต่งกับเมิ่งซิงเหอจริง ๆ เช่นนั้นก็ไม่สู้รับเมิ่งซิงเหอเป็นลูกเขยแต่งเข้าบ้านเสียเลย เขาจะได้ไม่ต้องกลัวว่าเมิ่งซิงเหอจะอายุสั้นอีก ไม่ต้องกังวลว่าลูกสาวจะต้องครองม่ายอีกต่อไป!

สีหน้าของเจียงสีอวี้ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เปลวไฟอึดอัดในใจของเขา พรึบเดียวก็ควันจางเมฆสลาย

เขาจัดแขนเสื้อของตน แล้วหันตามองเจียงอวิ๋นเสา

เขาถามด้วยน้ำเสียงเปรี้ยว ๆ “เจ้าชอบเมิ่งซิงเหอไอ้กระต่ายน้อยตัวนั้นจริง ๆ หรือ เจ้าอยากแต่งกับมันจริง ๆ หรือ”