กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ซื่อจื่อเมิ่ง เจ้าอย่าได้ตามมาสนุกด้วยเลย เจ้าไปแล้วจะทำอะไรได้หรือ? เจ้าจะใช้วิชาตัวเบาบินขึ้นต้นไม้ไปเอาว่าวกระดาษได้ หรือจะใช้มือเปล่าฟันต้นไม้ให้ขาดได้? คนอย่างเจ้าที่วิ่งตามหลังคนอื่นแค่สองก้าวก็ล้ม ทำให้ทุกคนเสียอารมณ์ ยังจะอยู่เฉย ๆ อย่างสงบเสียดีกว่า อย่ามาตามก่อเรื่องเลย!”
“……”
เมิ่งซิงเหอพลันมองไปที่ตงฟางจิ่งเช่อ
ตงฟางจิ่งเช่อเลิกคิ้ว “มองข้าทำไม? ข้าพูดไม่ถูกหรือ? หรือไม่ก็เดี๋ยวพวกเราจะไม่ช่วยคุณหนูสี่ แล้วให้ซื่อจื่อเมิ่งมาแสดงให้พวกเราดูสักท่า บินขึ้นต้นไม้ไปช่วยนางเอาว่าวกระดาษ?”