กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
นางให้สาวใช้ของจางเยียนหรานไปหยิบยาขี้ผึ้งสำรองกล่องเล็ก ๆ กล่องหนึ่งออกมาจากในรถม้า
นางวางยาขี้ผึ้งไว้ตรงหน้าเฮยฉิว เอ่ยเสียงเบาว่า “เฮยฉิวเอ๋ย เจ้าช่วยพี่สาวทำธุระสักอย่างได้หรือไม่”
นางแกว่งยาขี้ผึ้งไปมา “มา เจ้าคาบยาขี้ผึ้งนี้ไว้ให้พี่สาว เอาไปมอบให้พี่ชายใหญ่คนนั้นได้หรือไม่”
เฮยฉิวมองนางด้วยสีหน้างุนงง
เห็นนิ้วมือนางขยับไปมา มันก็จ้องมองนิ้วนาง แล้วมองตามนิ้วนางไปยังเมิ่งซิงเหอที่อยู่ไม่ไกล
ทางด้านนั้น เมิ่งซิงเหออาศัยพัดบังหน้า จ้องมองเจียงอวิ๋นเสาอย่างอ่อนโยนมาตลอด
ยามนี้เห็นเจียงอวิ๋นเสาถือยาขี้ผึ้งชี้มาทางฝั่งของเขา เขาก็รู้ว่ายานี้เป็นของเขา
เห็นเฮยฉิวมองมาทางฝั่งตน เขาก็ยิ้มพลางโบกมือเรียกทันที