กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ขณะนี้ ด้านหลังฉากกั้นตรงมุมห้อง
เจียงอวิ๋นเสานั่งเงียบ ๆ อยู่บนเก้าอี้ปักลาย นางเท้าคางบนแก้มผ่องยิ้มตาหยีมองเมิ่งซิงเหอ
แม้จะมองไม่ชัดถึงรูปหน้าหรือเค้าหน้าของเมิ่งซิงเหอเพราะมีผ้าไหมของฉากกั้นขวางอยู่ แต่จากเสื้อผ้าที่เขาตั้งใจเปลี่ยนเป็นพิเศษและเครื่องแต่งกายที่ต่างไปจากเดิม ก็รู้ได้ว่าเขาให้ความสำคัญกับการมาเยือนครั้งนี้มากเพียงใด
โดยเฉพาะมงกุฎทองคำเล็ก ๆ ประณีตบนศีรษะของเขา เมื่อต้องแสงตะวันสาดเฉียงเข้ามาแล้วสะท้อนประกายเจิดจ้า ก็ทำให้ตาผู้คนพร่ามัวได้เลย
อาจเพราะสายตาของเจียงอวิ๋นเสาจดจ่อเกินไป ทำให้เมิ่งซิงเหอรับรู้ได้โดยง่าย ชั่วขณะถัดมา เมิ่งซิงเหอก็หันไปมองฉากกั้นอย่างกระทันหัน