กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงอวิ๋นเสากำลังคิดอยู่ว่าจะยอมหยุดมือหรือไม่ ส่วนเมิ่งซิงเหอยังยืนยิ้มโง่ ๆ อยู่ตรงนั้น คิดว่าคราวนี้คงไม่มีสิ่งใดมาขวางกั้นเขากับคุณหนูสี่จากการแต่งงานได้อีกแล้ว
เขาจ้องมองฮูหยินเจียงด้วยสายตาเป็นประกาย รอให้ฮูหยินเจียงเปลี่ยนท่าทีที่มีต่อเขา
ทว่าท่าทีของฮูหยินเจียงหาได้เปลี่ยนได้ง่าย ๆ เช่นนั้นไม่
ฮูหยินเจียงจ้องมองเมิ่งซิงเหอซ้ำแล้วซ้ำเล่า จากนั้นก็เริ่มหยั่งเชิงโดยไม่แสดงสีหน้า
นางยิ้มตาหยีเอ่ยว่า “ถ้าเช่นนั้นก็ขอแสดงความยินดีกับฮูหยินโหวและซื่อจื่อด้วยเจ้าค่ะ บัดนี้โรคของซื่อจื่อรักษาให้หายได้แล้ว เช่นนั้นซื่อจื่อกับคุณหนูจางแห่งจวนแม่ทัพใหญ่เพี่ยวฉีก็คงได้สานสัมพันธ์เดิมอีกครั้ง ยินดีด้วย ยินดีด้วย——”