กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เขาชำเลืองมองไปทางนอกเรือนแวบหนึ่ง ในใจแอบตัดสินใจเป็นที่เรียบร้อย
ในเมื่อตอนนี้เขาไม่มีภัยแห่งการอายุสั้นอีกแล้ว เช่นนั้นเหตุใดไม่ไปถึงประตูบ้านและพูดให้ชัดกับท่านผู้เฒ่าทั้งสองของตระกูลเจียงเสียเลยเล่า
ท่านผู้เฒ่าทั้งสองของตระกูลเจียงจะยินยอมเกี่ยวดองกับจวนโหวหรือไม่นั้นเป็นเรื่องภายหลัง แต่เขาต้องทำให้ท่านผู้เฒ่าทั้งสองจัดเขาเข้าไว้ในรายชื่อผู้สมัครเป็นลูกเขยให้ได้ มิใช่หรือ
เพื่อมิให้ตระกูลเจียงตัดเขาซึ่งเป็นคู่ที่ดีออกไป กลับไปพิจารณาตงฟางจิ่งเช่อเจ้าสำมะเลเทเมาที่เป็นรองเขาทุกด้าน
เขาก้มลงเอ่ยกับเจียงอวิ๋นเสาอย่างอ่อนโยน “ไม่ต้องกลัว เดี๋ยวหลังพวกเจ้ากินข้าวเสร็จ ข้ากับท่านแม่จะมาที่บ้านพวกเจ้าเพื่อคุยกับฮูหยินเจียงสักหน่อย”
เจียงอวิ๋นเสาอึ้งไปครู่หนึ่ง