เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เขาช่างน่าตายเสียจริง!
เพียงเพราะต้องการสืบย้อนเรื่องในอดีต เขาจะทำให้คุณหนูสี่ต้องตกอยู่ในสภาพกระอักกระอ่วนและน่าอับอายถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?
เขาไม่ถามอีกแล้ว!
อีกสักครู่พอกลับจวน เขาจะให้องครักษ์แอบไปสืบที่หุบเขาเป่ยซาน!
เขาจะไม่ทดลองใจคุณหนูสี่เช่นนี้อีก ไม่ทำให้คุณหนูสี่ต้องเสียใจอีกเป็นอันขาด!
หลังจากเมิ่งซิงเหอยอมถอยลง เขาก็เอ่ยขอโทษด้วยเสียงอ่อนโยนทันที
“คุณหนูสี่เข้าใจผิดแล้ว ข้าจะรังเกียจที่เจ้าไร้ประสบการณ์ได้อย่างไร ข้าเพียงอยากรู้ว่าเจ้าในวัยเยาว์ต้องทนทุกข์มากเพียงใด อยากรู้ว่าหลังถูกลักพาตัวไปแล้วเจ้าเคยถูกทรมานหรือไม่ จากนั้นข้ากลัวว่าเจ้าจะเพิ่งมาจากหนานโจวถึงเมืองหลวงแล้วไม่คุ้นเคย ข้ากลัวว่าเจ้าออกเดินทางไกลเป็นครั้งแรกจะไม่ชินกับดินฟ้าอากาศ จึงถามไปหลายคำ…”