กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
นิ้วมือของเสิ่นฉางถิงที่กำลังเล่นกระป๋องใบชาชะงักไป
หืม?
เขาเงยหน้ามองเมิ่งซิงเหอ แสร้งทำเป็นประหลาดใจ “ข้าดูดีขนาดนี้ ยังมีคนหน้าตาเหมือนข้าอีกหรือ? ใครกัน? เห็นกันเมื่อไร?”
เมิ่งซิงเหอกล่าว “สิบเอ็ดปีก่อน เมืองเจียงโจว”
ได้ยินหกคำนี้ เสิ่นฉางถิงสีหน้าไม่เปลี่ยน แต่ในใจกลับสะดุ้ง
สิบเอ็ดปีก่อน……
เจียงโจว……
เขากับเหม่ยเหนียงตอนนั้นหลบหนีการตามล่าของพรรคมารและพันธมิตรยุทธจักร พอดีหนีไปถึงเจียงโจว และได้ช่วยเสาเอ๋อร์ไว้ที่เนินศพไร้ญาติที่นั่น……
เมิ่งซิงเหอคงไม่ใช่เห็นเขากับเหม่ยเหนียงตอนนั้นหรอกนะ?
แต่ทว่า สิบเอ็ดปีก่อนเมิ่งซิงเหอโตเท่าไรกัน เด็กคนหนึ่งแม้จะเคยเห็นเขากับเหม่ยเหนียง ก็ไม่ควรจดจำได้แม่นยำจนถึงทุกวันนี้นี่นา