กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมิ่งซิงเหอรับหีบอาหารมา พลางเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ “นางอยู่ที่นั่นแล้วอย่างไร นางจ้องเจ้าด้วยสายตาเย็นเยียบก็แล้วอย่างไร อย่าบอกนะว่าเพราะนางอยู่ ข้าก็จะไม่ไปพบภรรยา ไม่ไปคารวะพ่อตาแม่ยายหรือ”
เขาเปิดหีบอาหารตรวจดูพลางกล่าวต่อ “ต่อไปนางก็ไปวัดของนางเพื่อสวดภาวนาให้ท่านย่า ส่วนข้าก็จะแต่งกับคุณหนูสี่ของข้า รักใคร่กลมเกลียวเคารพรักดุจยกถาดเสมอคิ้ว หากนางอวยพรก็แล้วไป หากจงใจก่อกวน…”
พูดถึงตรงนี้ รอยยิ้มของเขาจางลง “เช่นนั้นก็ฉีกหน้าขาดกัน ตีไล่ออกไปนอกประตูเสีย”
เขาสะบัดแขนเสื้ออย่างงามสง่า หิ้วหีบอาหารแล้วหมุนตัว “ข้าอดทนต่อนางมาหลายครั้งแล้ว เกียรติของท่านพ่อผู้เป็นวีรชนของนางที่มีต่อข้าก็ถูกใช้จนหมดไปนานแล้ว”